Odette gaat weer naar school

“Wie van jullie heeft er in Tanzania gewoond?” vraagt de lerares aan de kinderen in de klas. Lachend steekt Odette (foto midden) haar hand op. Ze heeft er niet alleen gewoond, maar is er zelfs geboren als vluchteling in een vluchtelingenkamp.

Foto's: Ton Koene

Nu zit Odette in de derde klas van de lagere school, terug in haar thuisland Burundi. Vol trots poseren alle schoolkinderen voor de twee gloednieuwe schoolgebouwen, die elk drie klassen telt.

De juf roept Odette naar voren. Geconcentreerd schrijft Odette met een krijtje de letter 'A' op het bord. Odette liep door de oorlog een onderwijsachterstand op, zoals zoveel vluchtelingenkinderen.

De klassen in Burundi zitten vol. Vanwege het tekort aan scholen zijn er ochtend- en middagklassen, en dan nog telt een gemiddelde klas zo’n vijftig kinderen. Volgens de laatste cijfers moeten er dit jaar minimaal twaalfhonderd klassen bijgebouwd worden.

Na school loopt Odette snel naar huis. Vroeger moest ze meer dan een uur lopen, nu nog maar tien minuten. Thuis helpt Odette haar moeder in het huishouden en krijgt ze kookles.


Eén van de huishoudelijke taken is het halen van water. Dit doen bijna alle kinderen, bij één van de nieuw aangelegde waterpunten.

In haar kleine stenen huis vertelt Odette hoe blij ze is dat ze op school zit. “De nieuwe school is heel mooi en dicht bij ons huis. Ik leer heel veel en kan straks ook schrijven! Ik ben blij dat we terug zijn in Burundi.”