Tineke Ceelen, directeur Stichting Vluchteling, vertrok donderdag 8 mei 2008 via Bangkok naar Birma. In Bangkok bleek de Birmese ambassade afgezet te zijn met hekken. Er wachten tientallen hulpverleners en journalisten voor een visum. De Birmese junta die aanvankelijk liet weten dat het land nog niet klaar was om hulpverleners te ontvangen, meldde nu dat alles onder controle was. Slechts een enkele hulpverlener kreeg na dagen wachten een visum, journalisten komen het land al helemaal niet binnen. Ook Tineke Ceelen kreeg geen visum.
Tineke Ceelen besloot door te reizen naar Mae Sot aan de grens met Thailand. Van hieruit biedt Stichting Vluchteling al jaren hulp aan de ontheemden in Birma. Birmezen, vaak eerst naar Thailand gevlucht, trekken te voet met een rugzak vol Birma binnen waar zij een heel netwerk hebben opgebouwd om de ontheemden te bereiken. Nu bieden zij hulp aan de slachtoffers van de orkaan die 3 mei over Birma raasde. Onder hen bevinden zich veel mensen die al eerder door het geweld ontheemd raakten. Tineke Ceelen keerde 13 mei 2008 terug naar Nederland en deed onder meer bij Pauw & Witteman verslag van haar ervaringen. Ook liet zij een aantal van de schaarse foto’s van het rampgebied zien, het zijn beelden die gemaakt zijn door de hulpverleners die vanuit Mae Sot Birma trekken. Een man zittend op een stukje grond dat weinig meer is dan een graspol, te midden van een onmetelijke zee van water. Moederziel alleen. “Heel erg aangrijpend”, zegt Tineke Ceelen. “Het zegt alles. Eenzaamheid, ontreddering, nood en dan te bedenken dat het regime de hulpverlening tegenhoudt. Gelukkig kunnen wij toch helpen. Maar het is volstrekt onvoldoende. Maar wat wij kunnen doen, blijven we doen. Om toch zoveel mogelijk mensen te bereiken. We hebben al uit eigen middelen van Stichting Vluchteling € 150.000 beschikbaar gesteld om hulp te geven, maar elke euro extra op giro 555 is welkom.”
15/05/2008